Italië 2015

Verslagen van onze Italië – gangers.

Dag 1 – Zondag 31 mei.                                                                                                   Het is nu zondagavond 31 mei. De groep Hesseler Fietsers die naar Italië zijn afgereisd om een weekje te fietsen genieten van de rust. Het is vandaag een vermoeiende dag geweest. Wat in eerste instantie een rustig ritje zou worden bleek een aantal beklimmingen in zich te hebben die de 15% overschreden.                                                                                              Zo’n eerste dag is het best wel wennen dat langdurige klimmen. Over een afstand van 52 km hebben we deze eerste dag 1600 hoogtemeters overwonnen. De voorspelling dat Rudy als een natte dweil, ten gevolge van het biergebruik, zou rondrijden is niet uitgekomen. De binnen de groep bekende klimmers deden het vandaag weer goed. Wat de route betreft had onze wegkapitein Okko voor een schitterende route gezorgd met ontzettend mooie vergezichten.

Het treft wanneer je in een bergdorp wordt onthaald door een plaatselijk fanfare orkest in klederdracht. Vanavond met de groep gezellig uit eten geweest in het dorp Glurns. Er is onder het eten veel gelachen en er zijn plannen gemaakt voor morgen. De Stelvio is een hot item tijdens de gesprekken en het schijnt dat de sneeuw geen belemmering is om deze te beklimmen. Hoe het afloopt zullen we wel zien en lezen.

Dag 2 – Maandag 1 juni.                                                                                                 Het is maandagavond 1 juni en Okko, Hendrik, Rinze en Homme zijn aan het klaverjassen. De anderen van de groep zijn in het dorp Sluderno, waar we vanavond pizza hebben gegeten op een terrasje blijven plakken.                                                                                       Vandaag hebben we de route gereden onder de naam R4 naar het plaatsje Slingia waar we koffie hebben gedronken en van een stuk overheerlijk gebak hebben genoten. Om zover te komen hebben weer behoorlijk moeten klimmen waar percentages boven de 12% geen uitzondering bleken te zijn. Uiteindelijk zijn we aangekomen bij een stuwmeer waarna Roelof, Henk, Rinze en Rinus de uitdaging aan wilden een stuk route naar 2000 meter te beklimmen. Uiteindelijk hebben ze toch een andere route gereden waar ze bijzonder hebben genoten van het uitzicht en dit op foto vastgelegd. Het andere deel van de groep is doorgereden naar het dorp Prato om een heerlijk Italiaans ijsje te eten. Dit was een korte beschrijving van de maandag.

Dag 3 – Dinsdag 2 juni.                                                                                                   Het is nu dinsdagavond 21.50 uur en Hendrik, Roelof, Okko en Homme zitten te klaverjassen. De rest van de groep is met elkaar aan het praten of bezig met de mobiele telefoon.      Vandaag zou in eerste instantie een rustdag worden en er waren afspraken gemaakt om een wandeltocht te maken. Maar niets is zo veranderlijk als de mens en dit geval een Hesseler fietser. Omdat een aantal waaronder Gert en Ike wandelen een slechte voorbereiding vonden voor de tocht naar de top van de Stelvio veranderde de mening van de anderen en kwam een herstel training aan de orde.                                                                                            Een ontspannen ritje zou goed zijn als voorbereiding. Tijdens dit “ontspannen” ritje hebben we een leuke route gereden waar toch nog weer een beklimming van minstens 12% in bleek te zitten. Dit was niet helemaal de bedoeling en was voor Henk, Gert en ik zelf een reden, na 30 km het stuur om te draaien. Tijdens deze 30 km zijn we alleen maar gedaald en dat betekent dat de route terug alleen maar stijgen zou inhouden. Dat leek de laatst genoemden niet zo’n goede voorbereiding. We zijn als drietal via dezelfde fietspaden, van waar een deel met kleine steentjes was verhard, terug gereden. Onderweg nog even van een lekkere lunch genoten op het terras van het pizza restaurant van maandagavond. De rit was goed voor 62 km terwijl de andere groep onder leiding van Okko 85 km had gereden.                                                  Het avondeten hebben we genuttigd in Glurns Glorenza waar ze het niet voor elkaar konden krijgen ons gelijktijdig aan het eten te krijgen. Al met al met temperaturen rond de 30 graden kon de dag niet meer stuk. Domper is het nieuws dat Rudy woensdag niet mee gaat voor de beklimming van de Stelvio. Tom, de zoon van Rudy en Paulien is geopereerd aan een blindedarm ontsteking met perforatie. Alle reden om naar huis te gaan. We moeten morgen maar eens kijken hoe we alles gaan organiseren.

Dag 4 – woensdag 3 juni.                                                                                                De dag is vanmorgen begonnen met een strak blauwe lucht en een gunstige weersvoorspelling. Rudy en Rinus hebben aangegeven naar huis te willen i.v.m. de ziekenhuisopname van Tom. De groep die de route over de Stelvio wilde fietsen bestaat nu uit Gert Hammink, Okko Dekker, Hendrik de Jonge, Henk van Veen, Roelof Jeuring, Homme Prins, Ike Hylkema, Rinse Lenstra en Jannes Heinhuis.                                                                                                        We zijn na het ontbijt rond 9 uur vertrokken richting het dorpje Prato. Normaal starten we om half tien, maar de weersvoorspelling gaf aan dat het warm zou worden. (30 graden) Na een rustig ritje over fietspaden door een landschap waar veel fruit wordt verbouwd kwamen we aan aan de voet van de Stelvio. De beklimming van de Stelvio is er een van de buitencategorie. De aanloop begon met een percentage 4 a 5% waarna de stijging al snel van 8 naar dik 11 % opliep. De totale beklimming is 22 km en bestaat uit 48 haarspeldbochten. Elke bocht staat aangegeven met een bordje zodat je mooi kunt zien waar je bent. Het was vandaag erg druk op de Stelvio. Grote groepen motorrijders en automobilisten hadden van het mooie weer gebruik gemaakt om over deze berg te rijden. Voor ons niet zo prettig vanwege de uitlaatgassen en de drukte.                                                                                                                         Delen van de route lagen in de schaduw wat voor ons erg prettig was omdat je bij lage snelheden erg warm wordt. Door verschil in sterkte en klimvaardigheid viel de groep al snel uiteen. Bij het klimmen over 22 km moet je zorgen dat hartslag, ademhaling en het beengevoel in balans komt. Sommige van ons hebben zonder stoppen de top bereikt terwijl anderen onderweg foto’s hebben gemaakt of hebben uitgerust.                                                 Uiteindelijk zijn we allemaal boven gekomen en hebben elkaar hiermee gefeliciteerd. Toch een hele prestatie gezien de gemiddelde leeftijd. Okko had een route gemaakt die ons na de top van de Stelvio via Zwitserland terugleide naar Glorenza. Op de brink van Glorenza gezamenlijk wat gedronken en toen door naar de camping Gloria Vallis. Terugblikkend een heel geslaagde dag. Bedwingers van de Stelvio: Bovenste rij van links naar rechts: Henk van Veen, Jannes Heinhuis, Gert Hammink, Rinze Lenstra, Homme Prins, Okko Dekker, Roelof Jeuring Onderste rij van links naar rechts: Ike Hylkema, Hendrik de Jonge

Dag 5  – donderdag 4 juni.                                                                                            Zoals gebruikelijk hebben we weer met zijn allen ontbeten onder een strak blauwe lucht met een geweldig uitzicht om ons heen. Het ontbijt is een vast ritueel geworden, twee tafels worden op een lege campingplaats voor onze stacaravans geplaatst en voorzien van bordjes, kopjes, bestek, koffie, thee en broodbeleg. De broodjes worden elke ochtend om half acht bezorgd in een grote zak.Het ontbijt is voor ons een gezellige start van de dag waar we plannen maken voor een sportieve dagbesteding.                                                                                      We gaan vandaag een wandeling maken om ook eens andere spieren te gebruiken en de omgeving goed te kunnen bekijken. We zijn de wandeling begonnen in het dorpje Sluderno waar we de auto’s hebben geparkeerd. Homme heeft nog even van de gelegenheid gebruik gemaakt om ter plaatse een pet te kopen om verkleuring van zijn haar te voorkomen.         Vanuit het dorp begon het gelijk te klimmen met percentages van minimaal 8% oplopend naar 16 á 20%. Je begon de benen na het klimwerk van de Stelvio wel te voelen. Onderweg kwamen we een klein café/restaurantje tegen waar we gezellig koffie hebben gedronken voorzien van appelstrüdel of ander gebak.                                                                                             Na de inwendige mens te hebben verwend zijn we doorgelopen naar een waterval waar het stijgingspercentage behoorlijk toenam. We zijn na de waterval verder doorgelopen waar we uiteindelijk ook door sneeuw moesten lopen. Dit was een heel leuke ervaring in de zomer. Bij een hoogte van ongeveer 2400 meter vonden Henk, Gert, Hendrik en Jannes het mooi genoeg, ook omdat we nog een heel stuk moesten dalen wat best vermoeiend kan zijn.                   Okko, Roelof, Homme, Rinze en Ike besloten om door het dal naar Val d’ Uina in Zwitserland te wandelen. Dit bleek achteraf een afdaling met zich mee te brengen van 1100 hoogtemeters, wat ze behoorlijk in de benen ging zitten. Daar aangekomen zou Gert ze met de auto ophalen. Gezien het aantal betekende dit wel dat één persoon in de kofferbak van de auto moest plaatsnemen. Dit werd helaas Roelof. Deze wandeltocht heeft voor meer spierpijn gezorgd dan de beklimming van de Stelvio, maar was de moeite waard.                                                 Voor het avondeten zijn we wederom naar Sluderno  gelopen om in de pizzeria één van de lekkere gerechten te eten.Na het avondeten nog even een kaartje leggen en op tijd naar bed voor de laatste fietsdag.

Dag 6  – vrijdag 5 juni.                                                                                                    De laatste dag van deze fietsweek wilden we nog een leuk fietstochtje maken rond het stuwmeer Via Malles Venosta, San Valentino, Curon Venosta met als uiterste punt Resia. Na een kilometer of vier bleek dat de wandeltocht teveel had gevraagd van mijn rug en dat het zwaardere klimwerk niet verstandig zou zijn. Gert en Ike gaven aan geen steile beklimmingen meer te willen maken zodat we samen terug zijn gereden om een wat meer ontspannen tocht te rijden.                                                                                                                             We zijn eerst maar eens naar Malles Venosta gereden om op een terrasje een lekker koffie te drinken. Het zou vandaag 34 graden worden dus een lekker ontspannen ritje lag bij ons voor de hand. Via mooi aangelegde fietspaden zijn we door de talrijke boomgaarden naar Prato Allo gereden waar we onderweg ook door dorpje Spondigna zijn gereden.                                Prato Allo ligt nagenoeg aan de voet van de beroemde Stelvio en is eerder door ons aangedaan om een ijsje te eten. We zijn weer naar de hetzelfde ijssalon gereden, niet voor ijs, maar dit keer voor koffie met een lekker stuk lokaal gebak.                                              Terug, hebben we een route gereden langs de rivier, waarna we tenslotte via Sluderno terug naar de camping Gloria Vallis zijn gefietst. Onderweg hebben we bedacht om tijdens de laatste maaltijd in het restaurant van de camping, Roelof en Okko een aardigheid aan te bieden voor hun inspanning om dit weekje mogelijk te maken. We zijn, na lekker gedoucht te hebben in de prachtige accommodatie van de camping, naar Sluderno gereden om boodschappen te doen voor de volgende ochtend en te kijken naar lekkere whisky voor Okko en wijn voor Roelof.   Gert Hammink had enige dagen geleden een bordje langs de weg gezien waar Whisky destilleerderij op stond. We zijn daar naar toe gereden en inderdaad stond daar een heet mooi pand waar je geen whisky destilleerderij in zou verwachten. Het bedrijf heet Puni  Whisky Distillerie. http://puni.com/#/visit . Een stenen omhulsel met een glazen binnenkant. Door de glazen vloer zag je de distillatieketels en alle toebehoren. Ze hadden daar leuke whisky pakketjes waarvan we er één hebben gekocht.                                                                     In de camping winkel hebben we voor Roelof een doosje lokale wijn gevonden zodat onze missie was geslaagd. Voor beiden een lokaal product als herinnering. Tijdens een gezellige maaltijd mocht ik de eer hebben beide heren te bedanken voor deze geweldige fietsweek. Roelof Jeuring voor de organisatie van deze week en Okko Dekker voor routes en zijn geweldige kennis van dit gebied.

                                                                                                       Jannes Heinhuis